getwitter in de ruimte

twitter, ik heb er een allergie voor ontwikkeld. of eigenlijk hebben de gebruikers bij mij een allergie veroorzaakt. via linkedin zie ik tweets voorbij komen: m'n appeltaart is mislukt, de verbouwing loopt maanden uit, manolo's gescoord in de uitverkoop. wat interesseert mij dat nou! alsof ze het middelpunt van de wereld zijn, twitteren ze er maar een eind op los. met als grootste misser een conversatie tussen een manager en personeelsadviseur over de kwaliteit van de sollicitanten. alsof die niet twitteren...

veel actieve twitteraars slingeren hun mening de ruimte in. zoals bij de cartoon van geert wilders waar honderden tweets op volgden. lekker belangrijk om te melden dat je ook tegen bent. fijn elkaar te bevestigen. van dialoog of debat is geen sprake. twitter is vooral veel met jezelf bezig zijn. het is een verlengstuk van je identiteit. daar is niks mis mee als je je daarvan bewust bent. dat je over drie jaar tijdens een sollicitatie daarmee wordt geconfronteerd, kun je je beter nu maar realiseren.

Dat twitter toegevoegde waarde kan hebben, is voor mij wel duidelijk. maar hoe? mij intrigeert dat steeds vaker. de ergernis over het gebruik verdwijnt naar de achtergrond en mijn nieuwsgierigheid neemt het over. ik schrijf me in voor de masterclass online communicatiestrategie/social media van srm!